4 Eylül 2026 · La Libertad → El Zonte → Mizata → Acajutla, El Salvador
Carretera Litoral sahil yoludur ve bir günlüğüne nereye gideceğimize o karar verdi. La Libertad'dan batıya doğru yol, kaya yarmaları arasından tırmanıp tekrar denize iniyor, böyle sürüp gidiyor; sörf kasabaları yanyana dizilmiş tespih tanesi gibi: El Tunco, El Sunzal, El Zonte — her biri bir sapak, bir küme palapas, yoldan görülebilen bir plaj. Mizata'nın ötesinde trafik kamyonlara ve arada bir motosiklete indirgeniyor, orman asfaltın üstünü kapatıyor ve yol tepelerin çevresinden değil içinden geçmeye başlıyor.
Okumadığım kısım buydu. Tüneller var — kaya içinden düz kesilmiş, eski tüneller; öte uçta tek şeritlik bir ışık, ortada hiçbir şey. Tam güneşten kapkaranlığa giriyorsun, kapkaranlıktan çıkıp bir yemyeşil duvarla yüz yüze geliyorsun ve yol yine kıvrılıyor. Ömrümde çok otoyol sürdüm; böylesini sürmemiştim.
Sonra Acajutla — çalışan bir liman şehri, davranışı da öyle. İstediğim sapağı kaçırdım ve yarım saat boyunca hepsi aynı görünen tek yönlü sokakların ızgarasında döndüm durdum — pastel duvarlar, bir tavuk otobüsü, kavşağa sahip çıkmış bir tuk-tuk, istediği yerden karşıya geçen insanlar. Kimse acelesi yoktu, benim de olmasını bekleyen yoktu. Çıkış yolunu otobüsü takip ederek buldum.
Dönüş yolunda bir yol kenarı tezgâhında pitahaya dört tanesine on dolar'a satılıyordu; bu, süpermarketin istediğinin kabaca yarısı. Bir nokta dalgasının üzerindeki palapa'da yenen karides ve kalamar pilavı tabağı ise limonatayla birlikte kişi başı yaklaşık sekiz dolar'a geldi. O öğle yemeğinin manzarası, dört katı fiyat ödediğim pek çok restoranınkinden iyiydi.
Videonun nasıl çekildiğini gizlemiyorum: gösterge panosuna kelepçelenmiş bir 360 kamera, öğlen güneşi ve temizlemediğim bir ön cam. Karttaki her kare sütlü çıktı. İlk kurgu, o gece elimden geldiğince renk düzelterek yayımlandı; şu an burada olan ikinci geçiş, birkaç gün sonra çekildi — sorunun yumuşaklık değil, kirli camdan gelen parlaklık olduğunu ve ikisinin tam zıt düzeltmeler gerektirdiğini anladıktan sonra. Hâlâ bir ön cam. Ders alındı. Kamera bir dahaki sefere camın dışına gidecek — zaten okyanusun kareye girebilmesinin tek yolu da bu; ileriye yönlendirilmiş hâliyle sahil yolu sana hiç sahil göstermiyor.
Hesap defteri: döngü için yakıt, dört pitahaya, iki kişilik öğle yemeği. Tüneller ücretsiz.