2–3 Eylül 2026 · La Libertad, El Salvador
Puerto de La Libertad iskelesinde nereye geldiğimi gerçekten kavradım. Sarı korkuluklar, pas, aşağıda siyah volkanik kuma vuran bir dalga. Kıyıya doğru bakınca kartpostalın tamamı bir anda önüne seriliyor: malecón, hasır çatılı restoranlar, bir dönme dolap, arkasındaki yeşil tepelere tırmanan kasaba. Bu sahil şeridinin adı Surf City — ISA Dünya Gençler Şampiyonası, tam orada durduğum yerden birkaç dakika uzaktaki dalgalarda, El Sunzal ve La Bocana'da yapılıyor; her ikisi de iskeleden yürüme mesafesinde.
Öğle yemeğinin rakamına sürekli geri dönüyorum. İki durak, iki kişi: birinde pupusas, diğerinde tavuk tabağı — but ve kalça, pilav, salata, birkaç tortilla, üstüne iki şişe V8. Atıştırmalık değil, tam öğün yemekler. Her iki durak, iki kişi, bahşiş dahil toplam on sekiz dolar. Kanada'da McDonald's'ta tek başıma on sekiz dolara yiyemiyorum; burada iki kişi için iki düzgün oturmalı yemek yedik. Bu bir pazarlama lafı değil, sadece fişin ne dediği.
Bira konusu burada tuhaf bir yerde duruyor. Yerel süpermarketten on iki kutu aldım — Stella Artois bir promosyonla kutusu $1.40'a çıktı, ulusal bira Pilsener ise promosyon yokken kutusu $1.53'tü. İthal olan yerliyi fiyatta geçti; içeri girerken bunu beklemiyordum.
Araba kullanmak başlı başına bir eğitim. Birkaç günün ardından çıkardığım ders şu: kararlı olmayacaksan direksiyona geçme. Yolların kendisi, evde sürdüğüm pek çok yoldan dürüstçe daha iyi durumda — değişken olan trafik. Motosikletler her iki yönden şerit aralarına giriyor, arkandan ve araçların arasından beliriyor; sana fazla dar görünen bir boşluk, bir başkasının kullanacağı boşluktur. Tereddüt, ihtiyat olarak değil geçilmek için davetiye olarak okunuyor. Aynalar ve omuz kontrolleri hızından çok daha önemli. Bir de kasada ayakta duran, üniformalı okul çocukları taşıyan kamyonetlerle yol paylaşıyorsun — burada bu sadece okul servisi, bir gösteri değil; böyle bir kamyonete alan açıyorsun, çünkü boşken durduğu gibi durmuyor.
Beklemediğim bir şey: karayolu boyunca, eski büyüme ağaç tepelerinden oluşan bazı kesimler yolu açmak için kesilmemiş. Yol, ağaçların altından geçiyor — geçit vermek için budanmış, yol açmak için yıkılmamış. Yolun her zaman kazandığı ve ağacın her zaman kaybettiği bir yerden gelince, bunu fark etmek değer.
Sonra gece boyunca fırtına geldi ve on üç saat elektriği kesti. Villada jeneratör yok, yedek güç yok; Wi-Fi tek bağlantı olduğundan, elektrik gidince her şeyle bağlantı da kesiliyor. Yerin ilk gerçek altyapı sınavıydı ve yağmur mevsimi fırtınalarının burada olağan biçimde yol açtığı şekilde sınıfı geçemedi — bir kriz değil, Eylül'ün bu kıyıda böyle işlemesi. Buralarda uzun süre kalmayı düşünüyorsan bilmekte fayda var: yedek güç için bütçe ayır, çünkü fırtınalar istisna değil.
Hesap defteri: öğle yemeği, iki durak, iki kişi, bahşiş dahil — $18.00. Bira, on iki kutu — Stella Artois $1.40/kutu, Pilsener $1.53/kutu.