14–22 oktober 2026 · San José, Petén, Guatemala → Maya Beach, Belize
Deze heeft een voorruit, een dode laptop, een lekke band, een afscheid en zes schildpadden. Ik neem ze in volgorde.
De vrachtwagen. In de middag van 14 oktober reed ik op de weg bij La Libertad in Petén achterop een stilstaande bakwagen. Niemand raakte gewond. De huurauto verloor zijn voorruit en kreeg de klap op de motorkap en een zijpaneel; de vrachtwagen merkte er niets van. De dashcam heeft het vastgelegd. Het verhuurbedrijf zei dat de voorruit voor mijn rekening was: Q1,800 contant bij een glaszetterij in Flores, twee dagen later, met bon. De motorkap en het paneel gaan via hun verzekeraar als de auto wordt teruggebracht. Een monteur in San José heeft de motorkap recht genoeg gekregen om hem dicht te doen, de ruitenwisserstang gerepareerd die door de botsing was gebroken, en een nieuw wisserblad geplaatst, voor Q300. Ik gaf hem daarbovenop Q100, omdat het goed werk was en omdat de ruitenwissers belangrijker waren dan al het andere op de lijst, met de regen van Belize nog voor de deur. Hij bood aan de rest af te maken voor Q2,000 met gebruikte onderdelen. Ik zei nee. De auto rijdt en de ruitenwissers werken, en de rest is het probleem van de verzekeraar.
Taitzá. Vier nachten in Hotel Bahía Taitzá aan de noordoever van het Petén Itzá-meer, tegenover Flores. Klein, onafhankelijk, direct aan het water, gerund door twee vrouwen die me op mijn laatste avond met een groep vriendinnen meenamen naar het eiland Flores; ieder van hen is eigenaar van een hotel of restaurant. Dat is het Petén dat ik zal onthouden. Dat geldt ook voor een nieuwe vriendin die me rondreed terwijl de auto in stukken lag en die me heeft aangeboden haar huis te gebruiken wanneer ik maar terugkom. Ik kom terug op de 22e, voor twee nachten, met Tikal nog altijd niet bezocht, dit keer in Hotel La Unión op het eiland: uitzicht op het meer, Q450, contant.
De grensovergang. Zondag de 18e, van San José naar Melchor de Mencos en Belize in. Ongeveer vijf uur in totaal, het grootste deel over de ruwe weg aan Guatemalteekse kant. De eSIM werkte al toen ik de grens overstak. Caves Branch Jungle Lodge, Mile 41.5 op de Hummingbird Highway, tegen twee uur.
Caves Branch. Twee nachten in een boomhut. De man die de lodge runt at op de maandag met me mee. 's Avonds zat een tarantula zo groot als mijn hand op het pad, een Mexicaanse red-rump, zwart met een oranje achterlijf, en ik liet hem met rust. Ik liet US$160 aan fooi achter; bij het minimumloon van Belize van BZ$5 per uur is dat ongeveer acht dagen loon, verdeeld over de mensen die het verblijf mogelijk maakten.
De laptop. Ergens in de jungle is de vochtigheid erin gekropen. Hij wilde niet meer opstarten. Alles wat ertoe doet staat online, dus de reis ging door, maar de nachtelijke klus die de cameradumps sorteert, de walkthrough-builds en de reisbestanden staan allemaal op die machine. Die kwam die avond aan de kust weer tot leven, drooggeblazen, en ik vertrouw hem niet meer.
De band. Dinsdagochtend, van Caves Branch naar Hopkins via Dangriga. Brandstof, sigaretten en een Fanta bij het UNO-station, BZ$62.50. Toen een lekke band. De band die het begaf was op één plek tot op het koord versleten, en er ontbrak een wielmoer. Die band was ook het wiebelen dat ik al voelde sinds de dag dat ik de auto in september ophaalde; met het reservewiel eronder was het wiebelen weg. Ik heb hem verwisseld op de oprit van Belize Unknown, een tourbedrijf in Hopkins dat me hun ruimte liet gebruiken en dat blijkt net een catamaran van vijftig voet te hebben gekocht. Daarna een zaak in Dangriga: een nieuwe band gemonteerd en uitgebalanceerd, US$83, en een wielmoer, BZ$2.25, beide contant. Foto's van de oude band en de bon gaan naar het verhuurbedrijf. Een band die tot op het koord is versleten en een ontbrekende moer zijn onderhoud, geen schade.
De zee. Ik was van plan in Hopkins te stoppen. Jaguar Reef was uitverkocht, de volgende plek wilde twee nachten, dus reed ik verder langs het schiereiland naar beneden en vond Maya Beach Hotel op Expedia voor C$130, een king suite met een terras op het strand, van C$324 genoteerd. Twee maanden in Midden-Amerika en dit was de eerste keer in de oceaan. De Caribische Zee is warm en vlak, en ik ging erin voordat ik had uitgepakt. Een bruine pelikaan droogde zijn vleugels op de pier bij zonsondergang. Lamsslider en viskoekjes tijdens happy hour, fish and chips bij het avondeten, fry jacks bij het ontbijt, wat het beste is wat Belize me heeft voorgeschoteld. Ik heb een tweede nacht geboekt. Moeilijk te verantwoorden om te vertrekken.
De schildpadden. Op het strand voor het hotel legden Maya-vrouwen, die twee uur uit hun dorp komen om aan de weinige gasten hier te verkopen, manden en kleine geweven schildpadden op het zand. Ik kocht twee manden met deksel, een gesneden schildpadhanger en drie schildpadden voor US$100, daarna ging ik terug voor nog drie schildpadden voor US$30. Ze gaven me een houten kralenarmband cadeau. De vrouwen vertelden dat de schildpad staat voor gezondheid, geluk en vriendschap, en daarom heb ik ze gekocht: één voor Taitzá, één voor mijn grootmoeder, één voor een vriend bij de hanger, en de rest voor de mensen die me op deze weg hebben geholpen.
De oudere betekenis gaat dieper. In de Maya-kosmologie is de aarde zelf een schildpad, haar schild drijvend op de oerzee. De Maïsgod, de jonge god van maïs en wedergeboorte, is op geschilderde potten afgebeeld terwijl hij uit een scheur in het schild van een schildpad tevoorschijn komt, opengespleten door de bliksemaxt van de regengod zodat het maïs na de oogst weer kan opkomen: de schildpad is de grond waarin het zaad gaat en de grond waaruit het weer naar boven komt. De drie sterren van Orion's gordel zaten op de rug van de hemelse schildpad als de drie haardstenen van de schepping. Schildpadschalen waren trommels, geslagen met hertengewei, en de zeventiende maand van het Maya-jaar, Kayab, was de maand van de schildpad en van zang. Een geweven schildpad uit een Maya-dorp aan de Caribische kust is dus geen souvenirtje. Het is de aarde, vernieuwing, regen, muziek en het lange leven van een traag dier, overhandigd als vriendschap. Dat zal ik zeggen als ik ze geef.
Grootboek: voorruit Q1,800 · monteur Q400 · fooien US$160 · tankstop BZ$62.50 · band US$83 · wielmoer BZ$2.25 · Belize-eSIM onder C$40 · Maya Beach C$130 per nacht · Maya-ambachten US$130 contant.
Les voor de directory: reizigers onderweg verliezen dagen door dingen die geen boekingssite laat zien: een glaszetterij, een bandenzaak, wie u zijn oprit laat gebruiken. De mensen die helpen zijn degenen die het waard zijn om te vermelden. En een hotel voor minder dan de helft van de lijstprijs in oktober zegt meer over de boekingssite dan over het hotel.
Bronnen voor de schildpadpassage: Princeton University Art Museum, Maya-hoofd met schildpadschild (600–400 v.Chr.), Maïsgod en Chahk’s bliksem; mayan.org, Kayab, de schildpadmaand van de Haab’-kalender.
