30 Eylül – 2 Ekim 2026 · Monterrico, Guatemala
Otobüs sabah altıda San Salvador'dan ayrıldı: Pullmantur çift katlı, pencere koltuğu bana kalmıştı. Otobüs Lourdes Colón'da sabah trafiğinde kıl payı, sonra uçak hızıyla yol aldı. Güvenlik ve hoş geldiniz videosu, sonra o sabah taze yapılmış kutu kahvaltı: kruvasan üstünde yumurta sandviçi, sarılı muffin, ketçap kutusu. Vaad edilen sıcak kahve elma suyu kutusu çıktı. Yine de uçakta sekiz dolarlık anlık kahvenin iyisi. Sınır geçişi kolay oldu.
Bir ders: sınıra gelmeden eSIM kurmayı unutmuşum, wifi bulana kadar Guatemala'da hiç sinyal yoktu. Bir sonraki ülkenün kurulumunu her zaman ilk yap.
Guatemala City'ye on ikiye buçuk kalırken varım, sıcaklık 23–24 derece arası, daha serin. Bir araç kiraladım, benzin galonda yaklaşık 43 ketzal, kıyıya gitmek için tropikal bir yağmur fırtınasından geçtim. Silecekler tam hızda çalışıyordu, önümdeki arabaların arka ışıklarını zorlukla görebiliyordum. Monterrico üç buçuk saat uzakta. Bir sahil otelinde iki gece rezervasyon yaptım, toplam beş misafir vardı, ben de dahil.
Pasifik tarafının ilk gecesi: siyah volkanik kum, fırtına bulutları, ufukta güneşin son turuncu çizgisi ve telefonun gece modunda beyaz parlayan dalgalar. Sahil boyunca palmiye ağaçlarına karşı aydınlatılmış bir palapa restoranı.

Ertesi gün rehberlerin turlarını yaptım sonunda. Hindistanceviz ağaçlarının arasında ödünç alınan kovboy şapkasıyla saatte 250 ketzale iki saat at binişi. Öğleden sonra geç saatlerde ahşap bir kano ile mangrov kanallarına girdim, yaklaşık iki saat için 100 ketzal. Cam gibi su, su yüzüğü bitkileri ve kamışların arkasında lilâ sonra turuncu olup giden gökyüzü. Kanalda büyük bir balıkçıl su yüzüğü bitkilerinde duruyordu. Kampın bir yaşındaki köpeği kırmızı kanoeun pruvasında figüratif bir kemancı gibiydi. Rehberler sabah beşte çekilmek üzere kanalın üzerine bir av ağı germişlerdi, ve ben mangrovlarda çalışan bir karides balıkçısıyla karşılaştım. Sivrisinek yok, sakin su, mükemmel sıcaklık. Şimdiye kadarki gezinin en güzel güneşet anlarından biriydi.


Kasabada bir kaplumbağa kuluçkahanesi var, tortugario: ağlı, gölgelenmiş kum çitlikleri palapanın altında sahil kenarında, her gömülü yuvanın yerini işaretleyen çıtalar sırasında. Ayrıca Super Rapidito diye bir dükkantan kızartılmış tavuk ayağı denedim ("Kemik kadar lezzet"). Genel olarak iyiydi ama hype'ı anlayamadım. Kauçuksu, ve bir şey yok içinde. Ayaklar beş ketzal, tavuk parçaları sekiz–on ketzal.

2'nci sabahı palapada kahve, ışıklar hâlâ açık, Pasifik bulutlar altında gri. Düşük gelgitte dalgaların neden bu kadar sert vurduğunu görebilirsin: kum sahilden hemen yanında su içine dik inip gidiyor, böylece şelale çekmeden önce dalga yavaşlamıyor. Kırmızı bayrak, yüzme yasak. Otel köpeği gece bir yabanzoğan öldürmüş, personel onu akşam yemeği için evine almış. Bana burada tavuk gibi tatlandığını söylediler.
Guatemala, El Salvador gibi, hız kontrolünü radar ile değil çıkıntılarla yapıyor. Her köy, okul ve dükkanın birinin var, genelde işaretsiz. Tek bir bekçi olmadan çalışıyor. Bedel, süspansiyonun, ve kıyıya ulaşmak için harcanan ekstra zaman. Sonra da ovanın içine doğru çıktım.
Hesap: atlar 2 saat için Q500, mangrov kanosu Q100, tavuk ayağı Q5, tavuk Q8–10, benzin galonda yaklaşık Q43. Güneşet bedavadı.
