Le Suisse Spa, km 33,9 op de weg naar Antigua (RN-10), Santa Lucía Milpas Altas, ongeveer 1.900 m. Vrijdagavond binnenlopen zonder reservering, 2–6 oktober 2026. De eerste nacht was US$78 via een Expedia-aanbod, volledig betaald voordat ik iets zei over wat ik doe — goed voor je geld. De overige nachten waren meer dan US$150 per nacht, wat niet het geval is.

De receptie. Uitstekend. Behulpzaam, geïnteresseerd, en suggesties doen voor de rest van mijn reisschema voordat ik iets had gevraagd — Lago Atitlán kwam op het plan op hun advies.

De kamer. Een kingsize bed met wat ik vrijwel zeker Egyptische katoenen lakens zijn, onder een balkenplafond, met een stenen open haard, terracotta vloer en een privéterras over de lichten van de vallei en de mist. Dubbele onyxwasbakken op een muur van vulkaansteen, een inloopregendouche met enorm waterdruk en oneindig heet water, en een hoekjacuzzi die een fantastisch bad was.

The room: king bed, beamed ceiling, stone fireplace.
De kamer: kingsize bed, balkenplafond, stenen open haard.
Onyx sinks and the corner jacuzzi.
Onyxwasbakken en de hoekjacuzzi.

Schoonmaakservice. Uitzonderlijk, en het verdient een eigen regel. De standaard badjas is prachtig zacht maar éénmaats, wat op mij zit als een shirt. Ik zei er geen woord over. De schoonmaakster merkte het toch op, en bij het opruimen de volgende avond zorgde zij ervoor dat een grotere badjas op me wachtte. Niemand had haar daarom gevraagd; zij merkte het gewoon op. Dat is het detail dat een retraite onderscheidt van een hotel met een warm bad.

De badkamer. Een paar dingen moeten gerepareerd worden. De doucheafvoer kan niet bijhouden, dus water staat stil; de doucheingang zit aan dezelfde kant als het hoofd, dus je stapt er door de spray in; en water vindt zijn weg over de rand op de slaapkamervloer. Niets ervan bedierf het verblijf. Dit is allemaal het soort dingen dat een plek van dit niveau niet zou moeten hebben.

The shower drain that cannot keep up.
De doucheafvoer die niet kan bijhouden.

De spa. De Spa Oasis op de tweede verdieping is werkelijk mooi: een verwarmde zwembad, jacuzzi, en aparte stoom- en doucheruimten voor mannen en vrouwen, elk met een koude douche en een wandelpad naar een koud dompelbad — een degelijke heet-en-koud circuit. Op zaterdag zit het vol met daggangers vanuit de hoofdstad; op maandag heb je het bijna helemaal voor jezelf. De stoofkamer is heftig — vijf minuten en mijn oren waren bijna verband — en er is geen lagere bank om aan te ontkomen. De 90-minuten sportmassage met Lourdes was het beste wat ik op deze reis heb gedaan; het heeft zijn eigen review. Eén eigenaardigheid: er is geen spaprijslijst in de kamer of online. De gelamineerde kaart ligt bij het spareceptie. Vraag ernaar.

Het voedsel. Restaurante Mil Luces op de vijfde verdieping is een prachtige ruimte — honderden Edisonlampen onder een roosterplafond, glazen wanden op de vulkanen — en ontbijtservice is geoefend: van rechts geserveerd, belbussen op de tafels, de karaf volledig opgetild voordat het zegel wordt verbroken. Het Tecpaneco-ontbijt (eieren, chorizo, Tecpán longaniza, banaan, queso de capas, room, chirmol) was erg goed voor Q109. Ontbijt is niet inbegrepen tegen dit tarief.

Restaurante Mil Luces on the fifth floor.
Restaurante Mil Luces op de vijfde verdieping.
The Tecpaneco breakfast, Q109.
Het Tecpaneco-ontbijt, Q109.

Lunch kwam uit een ander keukentje. De garnalengeviche voor Q179 was het zwakste gerecht van het verblijf: de garnalen iets te gaar, de dressing te weinig zuur, en zoveel tomaat, koriander en bouillon dat het at als pico de gallo met garnalen erop, geserveerd met een pakje van de zoutcrackers die de hoekwinkel voor Q4 verkoopt. Een strandhotel in Monterrico deed het beter voor Q65. Kamerservice Sopa Azteca (Q89) was de vergoeding — dik, heet, goed gekruid. Een roomserviceemelette (Q88) arriveerde ijskoud, met de kaas gestold en gisteravonds groenten eronder; de gefrituurde banaan ernaast was warm en echt lekker. Op de laatste avond was de Pollo Alfredo (Q129) bij Mil Luces goed genoeg dat ik er twee borden meer van had gegeten als het goedkoper was. Het patroon is duidelijk: als het keukentje Guatemalteeks comfort food recht bakt, is het goed. Maar over vier dagen was niets op een goede manier memorabel, en niets waar ik voor terug zou komen.

The Q179 shrimp ceviche.
De Q179 garnalengeviche.
Room-service Sopa Azteca: the redemption.
Sopa Azteca via roomservice: de redding.
The room-service omelet, cold through.
De omelet via roomservice, volledig afgekoeld.

Handdoeken. Twee per persoon. De norm op dit niveau is vier badhanddoeken, twee tot vier handdoeken, twee tot vier washanddoeken en een badmat. Het is een kleinigheid die een spahôtel die meer dan US$150 per nacht rekent niet fout zou mogen doen.

Checkout. Traag. Het restaurant en het hotel blijken twee aparte bedrijven te zijn, dus ze factureren apart: twee rekeningen, twee transactiekosten, en twee achtereenvolgende transacties van dezelfde terminal zijn precies het patroon dat ervoor zorgt dat een buitenlandse creditcardverstrekker de kaart bevriezen wegens fraude. Handig om te weten voordat je checkout. Eén gecombineerde rekening aan de balie, zelfs als de twee bedrijven het daarna onderling schikken, zou beide problemen oplossen.

Aankomst. De wandeling van de parkeerplaats naar de receptie is steil, en met tassen is het zwaar werk. Een lift van de parkeerplaats is in aanbouw en zou over een maand gereed zijn. Bewegwijzering overal is tweetalig.

Op weg naar buiten, Volcán de Agua stond helder boven een zee van wolken vanaf het balkon — het eerste fatsoenlijke zicht erop na vier dagen slecht weer.

Volcán de Agua above the cloud, from the balcony.
Volcán de Agua boven de wolken, vanaf het balkon.

Score: 3,5 / 5.
Service 4.5, spa 4.5, kamer 3, eten 2.5, prijs-kwaliteit 3.

Boek via WhatsApp aan de balie. Ga door de week voor de spa. Eet ontbijt en de Guatemalaanse gerechten; sla de geviche over. En vraag naar Lourdes.